Veerkracht: het verhaal van Rosa

Rosa en ik zaten netjes op anderhalve meter afstand van elkaar, en met de hygiënische gel tussen ons in. Dat hield weliswaar het virus op afstand, maar niet haar spanning en irritatie. Gek werd ze van haar opdrachtgever, en ze wilde van mij horen hoe ze die irritante vent kon bijsturen, en hoe ze kon voorkomen dat ze helemaal instortte.

Rosa maakt al jaren en met veel plezier reclamefilms. Haar nieuwe opdracht was heel bijzonder: meerdere films maken voor een landelijke overheidscampagne. Trots als een pauw was ze dat ze tegen veel ervarenere filmmakers had gewonnen.

De wereld van overheidscampagnes is echter een andere dan die van reclames, ontdekte ze al snel. Het is complexer en politieker. Iedereen wil zijn zegje doen, en iedereen heeft een andere mening. Ook inhoudelijk was het een enorme uitdaging: Reclame is directer, er zit maar een boodschap in. Deze campagne bevat zowel subtielere als ook abstractere informatie.

Haar grootste probleem was echter de projectleider. Het hele inhoudelijke plan zat al in zijn hoofd. Haar creativiteit? Niet gevraagd. Haar ideeën meenemen naar het projectteam? Deed hij niet. Want hij wist het allemaal beter, en hij had alleen maar kritiek. Onzeker werd ze ervan, en boos. Wat moest ze met hem? Hoe kon ze deze opdracht enigszins goed afsluiten?

Mijn eerste stap was niet wat Rosa verwachte. Want we gingen niet inhoudelijk aan de slag, oefenden niet de volgende bespreking met de projectleider, we werkten niet aan haar onzekerheid.

Wij begonnen met de basis. Met goede zelfzorg. Als Rosa dit project aan wilde kunnen, dan moest ze stevig staan. Want zonder stevige grond onder de voeten zijn uitdagingen niet te doen.

We keken hoe het zat met slapen (niet goed), pauzes (weinig) en ontspanning (ook weinig). We hadden het over stoom afblazen (ruzie met haar vriend). Over sport (ze wilde wel, maar ja), corona (ook dat nog), en drinken (meer).

Al de week erop ging het beter. Ze maakte pauzes, sliep beter, bewoog meer, deed meer leuke dingen. Haar kracht kwam terug. Weer een week later kon ze veel beter relativeren. Niet elke opmerking van haar projectleider maakte haar boos. Ze kon beter afstand nemen, ze werd weer creatief.

Ze zag het weer zitten.

Daarmee was een belangrijk deel van haar probleem opgelost. Haar veerkracht en zelfvertrouwen kwamen terug. Nu konden we gaan werken aan de verfijning, aan de invulling van haar rol, en aan haar omgang met de projectleider.

Lang verhaal kort: goede zelfzorg is een van de belangrijkste basisingrediënten van veerkracht.

Workshop over veerkracht

Vind ook jij het leven even zwaar? In juli bied ik de workshop “Veerkracht kun je leren” aan, waarin je in een kleine groep concrete stappen zetten op weg naar meer kracht en veerkracht.

Interesse? Stuur me een mail. De tweedelige online workshop “Veerkracht kun je leren” vindt plaats op donderdag 9 juli en donderdag 16 juli van 9.30 – 12.00.