Als supervisor sta ik altijd aan je kant, ook als het ingewikkeld is. Dat betekent niet dat ik je altijd gelijk geef. Het betekent dat ik je steun en versterk, dat ik kritisch ben en je uitdaag. We onderzoeken je blinde vlekken die er altijd zijn, ook na vele jaren in het vak (ik heb ze net zo goed). We sparren als gelijken: wat zou er bij deze client of in de relatie tussen de client en jou aan de hand kunnen zijn en hoe kun je daarin goed handelen? 

Het gebeurt vast af en toe dat je niet zo goed weet wat je in de supervisie moet inbrengen, want je hebt niet altijd een probleem of een vraag. Dat maakt niet uit. We beginnen dan gewoon bij je laatste coachingsgesprek of bij iets dat je boeit of bezighoudt. Het leuke is dat dat altijd veel oplevert. Al meanderend komen we op onverwachte punten die zowel relevant als leerzaam zijn. 

Je leermomenten zijn zowel vakinhoudelijk als persoonlijk. De grootste inzichten, dat valt me steeds vaker op, komen vaak voort uit een vraag die totaal onbelangrijk leek. De vrijheid die je daarin vindt maakt dat je op plekken terecht komt waarvan je niet eens wist dat ze bestonden.