4 manieren om jezelf klem te zetten

Ik kom niet vooruit. Ik wil allerlei dingen oppakken in mijn praktijk, van artikelen schrijven tot mijn supervisiepraktijk uitbouwen tot … Maar ik krijg het allemaal niet gedaan. Ik begin met het een, ga door met het ander, denk weer na hoe ik het moet aanpakken, word boos op mezelf, probeer mezelf te dwingen, ga dan toch weer even het nieuws checken, vermaan mezelf dat ik het toch echt strakker moet doen, probeer het weer … Afijn, je snapt het. Ik trek en duw aan mezelf, zonder resultaat. Ik zit klem.

Van Steve Chapman heb ik geleerd dat er 4 manieren zijn hoe je jezelf klem kunt zetten:

1. Nog harder proberen

Daarmee zet jezelf vast tussen “steeds strakker vastzittende lussen van gezond verstand”, zoals hij het noemt.

2. Oversimplificatie

De complexiteit van de menselijke ervaring ontkennen. Je maakt het te simpel, en daarmee mis je het punt.

3. Utopische oplossingen zoeken

Als je dat doet heb je gedachtes zoals “als dit gebeurt, dan komt alles goed”. Of, in Steves woorden: je zoekt de “Fix-all silver bullet”, die er niet is.

4. Paradox

Je zit vast tussen twee tegenstrijdige doelstellingen. Je wikt en weegt, eindeloos.

Hoe kom je weer los?

De vraag is natuurlijk wat je kunt doen als je klem zit. Vaak gaat het over loslaten, het even laten zijn voor wat het is. Afstand. Want als je echt loslaat, ontstaat er vaak opeens beweging. Niet waar je het verwacht hebt.

Het komt altijd verrassend.

Maar loslaten, echt loslaten is lastig. Afleiding helpt: ga wandelen, de natuur in, doe iets moois of gezelligs, praat erover. Dan kan er ruimte ontstaan om uit te zoeken wat er aan de hand is.

Een andere manier om los te komen is coaching. Vraag een adviesgesprek aan en ontdek wat je verder helpt.