Stap of reuzensprong?

Hoe bereik je je doel? Natuurlijk door er naartoe te lopen, stap voor stap. Het lijkt logisch, en toch is dat voor veel mensen lastig. Dat merk ik bijvoorbeeld als ik cliënten vraag wat hun volgende stap is. “Ik wil gewoon efficiënt werken”, zeggen ze dan, of “ik wil rustig blijven ook als de druk hoog is”, of “ik wil goed kunnen omgaan met lastige patiënten”. En dan zijn ze een beetje kwaad op zichzelf omdat het niet al lang gelukt is.

Dat het ze niet lukt, verrast mij niet. Niet omdat ze het niet kunnen, maar omdat ze veel te veel in een keer willen. Wat zij stappen noemen, zijn in feite reuzensprongen! Een reuzensprong lukt niet als je geen aanloop hebt genomen, je afzetbeen niet kent en je niet weet waar je wil landen. Dan spring je niet, maar ga je gewoon door zoals altijd. Je blijft hangen in oude gewoontes, hoge verwachtingen en onvermijdbare teleurstellingen.

Neem nou Betty: Zij is ervan overtuigd dat ze minder stress zou hebben als ze efficiënter werkt. Zij heeft al tal van management-boeken gelezen, ze weet op zich precies hoe het allemaal moet – maar het lukt gewoon niet. Wat kan zij (en jij!) doen?

Breek je doel op in heel kleine en concrete stappen! Bepaal vervolgens wat de eerste kleine stap is, en ga dat doen. Let op wat er dan gebeurt.

Betty bijvoorbeeld is veel tijd kwijt aan het regelen van allerlei kleine zaken. Ook praat ze, vindt zij, te veel met collega’s en klanten, omdat ze niet onbeleefd wil zijn. En ze wordt vaak afgeleid door email. Het liefst zou ze maar twee keer per dag haar emails bekijken, maar dat lukt haar niet, daar is ze te nieuwsgierig voor.

Wij spreken af dat ze elke dag haar email een half uur uitzet. En ze besluit dat ze een keer per dag een gesprek korter houdt door te zeggen dat ze het druk heeft en daarom niet lang kan praten.

Twee weken later zie ik een trotse en enthousiaste Betty. Ze heeft haar doelen bereikt, en ze is zelfs nog verder gegaan: ze vond het zo fijn om een half uur niet gestoord te worden door email, dat ze haar mailpauze uitgebreid heeft naar twee uur. En dat lukt haar zo goed als elke dag! Ze ontdekte ook dat het fijn is om langer aan een taak te werken. Ze doet dat nu vaker en bereikt daardoor meer. Ook was ze blij verrast om te merken dat niemand het haar kwalijk neemt als ze zegt dat ze nu even niet kan praten. Het mag gewoon! Dat is voor haar een enorme opluchting, en het leidt ertoe dat ze nu op meer gebieden duidelijker zegt wat ze wil. En mensen vinden haar nog steeds aardig!

Betty’s verhaal (en ontelbare andere verhalen) laten zien: met kleine stappen kom je verder! Want kleine stappen zijn meer dan alleen dat: ze brengen een enorme dynamiek op gang. Er treedt een zelfversterkend effect op, een soort sneeuwbaleffect. Probeer het zelf uit, en vertel hier je verhaal!

P.S. Diegenen, die af en toe een levende kikker eten, hebben dat effect al gevoeld: een stap nemen levert meer op dan de stap alleen. Eens?