Hou eens op met piekeren!
Piekeren – het lijkt wel volksziekte nummer 1. Dat besefte ik afgelopen week weer toen ik een architecte tegenkwam die ik al lang niet meer gezien had. Ze knikte beleefd toen ik haar vertelde dat ik mensen begeleid die last hebben van stress. Pas toen ik het woord piekeren noemde, veerde zij op, en ze vroeg mij bijna wanhopig wat ze kon doen om dat eindeloze gepieker te stoppen.
Veel van mijn cliënten hebben er soms last van, en waarschijnlijk ook veel van jullie, lezers van mijn blog. Wat is piekeren eigenlijk? In het Maleis (dat vind ik weer een leuk weetje) betekent “pikir” overleggen, overdenken. Een nuttige bezigheid dus, wat je van het Nederlandse piekeren niet kunt zeggen. Want als je piekert, maak je je verschrikkelijk druk. Misschien is een gesprek met een patiënt verkeerd gegaan. Of je moet je opdrachtgever gaan vertellen dat je de deadline niet haalt. Of je bent bang en onzeker over iets of iemand. Je loopt vast in een moeras van herhalende en vaak angstige gedachten, zonder tot een oplossing te komen. Het kan je leven tot een hel maken – mede doordat je, als je piekert, vaak minder goed slaapt.
Piekeren heeft dus tot gevolg dat je vastloopt in je gedachten en emoties, en dat je niet tot een oplossing komt. Het is alleen maar vervelend, het maakt je wanhopig of angstig. Het levert niets op. Mee eens?
Dan is het duidelijk: doorbreek dit nutteloze patroon! Dit is natuurlijk niet zo makkelijk, omdat we in een piekersituatie vaak denkt dat het allemaal vreselijk misgaat als we niet NU meteen een oplossing vinden (wat op dat moment echter niet lukt). Ook zijn we meestal bang dat we nuttige of belangrijke gedachtes vergeten, want die zijn er ook.
Als je wil stoppen met piekeren, moet je dus ervoor zorgen dat je afstand krijgt en dat je de belangrijke gedachtes niet kunt vergeten. Een eenvoudige truc helpt: opschrijven. Probeer het uit! Als je de volgende kee
r aan het piekeren bent (al is het midden in de nacht), schrijf dan je gedachtes op. Alleen dat helpt al enorm. Soms heb je aan enkele steekwoorden genoeg, soms is het een wat langere tekst – dat is voor iedereen anders. Kies vervolgens een concreet moment waarop je weer over je probleem gaat nadenken. Dat is je piekeruurtje. Ga dan iets anders doen.
Elke keer dat je jezelf betrapt dat je weer aan het piekeren bent, en dat zal zeker gebeuren, herinner jezelf aan je besluit: op het gekozen tijdstip (vanavond om 6, morgen na de lunch …) mag je erover nadenken, maar nu beslist niet. En dan ga je jezelf weer afleiden: doe iets anders, lees iets, ga even bellen, denk aan je laatste vakantie – wat dan ook. Het vergt een beetje oefening, maar het zal je zo steeds beter lukken om minder of helemaal niet meer te piekeren, terwijl je je problemen wel oplost. En dat is een enorme opluchting!
Wat zijn jouw ervaringen?
P.S. Had je er wat aan deze blog? Dan is dit stuk misschien ook interessant voor je.






Het verbaast mij telkens weer hoeveel mensen inderdaad piekeren en malen om er toch niet uit te komen. In die zin is het heel herkenbaar.
Voor mijzelf is het absoluut niet herkenbaar. Mijn gedachten zijn meestal bij het moment en zo niet, dan zijn we weer bij het volgend project.
En in die hoedanigheid ga ik jouw tip gebruiken: vooruitgesnelde gedachten schriftelijk parkeren om op een gepast moment verder op te kauwen.
Bedankt voor je blog!